Ten rodzaj filtru jest częściej stosowany

Odmianą filtru zewnętrznego jest filtr, w którym materiały filtracyjne znajdują się w specjalnym pojemniku. Ten rodzaj filtru jest częściej stosowany ze względu na łatwiejsze czyszczenie. Czyszczenie filtrów zewnętrznych dokonujemy (nie rzadziej niż raz na kwartał) wyjmując z obudowy lub pojemnika i wyrzucając zużyte mateiały filtracyjne. Jedynie żwir i watę nylonową można oczyścić sposobem podanym w opisie filtra wewnętrznego. W przypadku używania zmiękczacza można go zregenerować (p. rozdział „Woda"). Po dokładnym umyciu wszystkich szklanych części układamy materiały filtracyjne i ponownie uruchamiamy filtr. Należy przestrzec przed używaniem waty szklanej jako warstwy filtracyjnej. Drobniutkie igiełki szklane, wymyte z filtru i unoszące się w wodzie akwaryjnej wbijają się w skrzela i skórę ryby akwariowe powodując owrzodzenia i stany zapalne skóry.

Filtry zewnętrzne

Spotykane rodzaje filtrów

Częściej spotykane rodzaje filtrów wewnętrznych podaje. Filtry wewnętrzne należy okresowo (co najmniej raz na dwa tygodnie) czyścić. Długo nie czyszczone mogą być źródłem zanieczyszczeń wody. Czyszczenie filtrów polega na wyjęciu materiału filtracyjnego oraz jego dokładnym wypłukaniu. Naczynia, pojemniki i rurki należy przemyć dużą ilością bieżącej wody. Lepsze, ze względu na większą ilość materiału filtracyjnego oraz możliwość umieszczenia rozmaitych specjalnych warstw substancji pochłaniających, są filtry zewnętrzne. Filtr zewnętrzny zbudowany jest ze zbiornika wypełnionego warstwami materiałów filtracyjnych, studzienki, z której przefiltrowaną wodę powietrze przepompowuje do akwarium oraz rurki, którą na zasadzie naczyń połączonych stale napływa woda z akwarium. Zwykle stosuje się trzy warstwy filtracyjne: górną i dolną z tworzyw, używanych w filtrze wewnętrznym. Jako warstwę środkową używa się: żwiru lub węgla aktywowanego, rzadziej wymieniacza jonowego bądź torfu.
Najbardziej celowe jest stosowanie dość drobnoziarnistego żwiru lub specjalnie przygotowanego do celów akwarystyki węgla aktywowanego, przy czym użycie tego ostatniego oprócz zalety usuwania szkodliwych substancji ma tę wadę, że zabiera z wody również substancje odżywcze potrzebne roślinom. Stałe stosowanie zmiękczaczy, jako warstwy filtracyjnej w celu powolnego zmiękczania wody, nie jest wskazane, gdyż długotrwałe działanie wody może spowodować wypłukanie z nich pewnych szkodliwych związków. Ponadto filtr taki wymaga częstej regeneracji. Długotrwałe używanie torfu polecamy tylko wtedy, gdy chcemy mieć wodę kwaśną i o dużej ilości garbników (np. przy hodowli ryby akwariowe razbory klinowej Rasbora heteromorpha).

W każdym akwarium tworzy się muł

Po pewnym czasie w każdym akwarium tworzy się muł, powstały z niezjedzonego pokarmu, kału ryb, gnijących części roślin itp. Może on być powodem powstawania szkodliwych gazów, a także stanowi świetną pożywkę dla bakterii, w tym również chorobotwórczych. Usuwanie tego mułu jest rzeczą konieczną i stosowaną tym częściej, im zbiornik jest mniejszy lub gęściej zarybiony. Do czyszczenia wody z mułu służą filtry.

Ze względu na umieszczenie i budowę rozróżniamy filtry zewnętrzne i wewnętrzne.
Łatwiejsze do wykonania są filtry wewnętrzne. Przepływ wody uzyskujemy za pomocą pęcherzyków powietrza, które przepychają wodę w rurce przymocowanej do pojemnika z materiałem filtracyjnym, umieszczonego wewnątrz akwarium. Materiałami filtracyjnymi mogą być takie tworzywa, jak wata nylonowa lub stylonowa, bądź gąbka wykonana z tych tworzyw. W ostateczności może być użyta stara pończocha stylonowa, należy ją jednak przed użyciem dobrze wyprać i wypłukać.