Termometry

W akwarystyce stosowane są termometry rtęciowe, naftowe lub alkoholowe. Te dwa ostatnie mogą wskazywać fałszywą temperaturę na skutek przerwania słupka cieczy lub osadzenia się barwnika na dnie zbiorniczka. Termometry, zwłaszcza w głębokich zbiornikach, należy umieszczać w ten sposób, aby zbiorniczek z cieczą mierniczą znajdował się mniej więcej w środku warstwy wodnej. Nie wolno używać termometrów dających błędne wskazania oraz potłuczonych lub w inny sposób uszkodzonych. Może to bowiem być powodem choroby lub zatrucia ryb. Termometr powinien być przymocowany możliwie daleko od grzałki oraz w takim miejscu, aby sprawdzenie temperatury było łatwe.

Grzałka solna

Jest ona bardzo łatwa do sporządzenia, umożliwia dowolną regulację temperatury i jest możliwa do zainstalowania w każdym akwarium, przy czym koszt jej budowy jest niewielki. Jest to również grzałka elektryczna. Składa się z następujących części: rurki szklanej lub plastykowej wygiętej w kształcie litery U (tzw. U-rurka), dwużyłowego przewodu z przylutowanymi do każdej żyły elektrodami oraz korków uszczelniających. Grzałkę wykonujemy w następujący sposób. Ze starych baterii elektrycznych wydobywamy dwie nie połamane elektrody węglowe. Polecane strony ryby akwariowe. Do metalowych czapeczek tych elektrod przylutowujemy końcówki uprzednio odmierzonego przewodu dwużyłowego. Następnie czapeczkę i pozbawioną izolacji część przewodu zanurzamy, w celu zapobieżenia korozji, w roztopionym paku równych średnicą do U-rurki, wycinamy otwory na przewód elektryczny. Wielkość tych otworów musi być taka, by umożliwiała przesuwanie przewodu, a jednocześnie, aby U-rurka była dość szczelnie zamknięta. Następnie na U-rurkę nakładamy od góry przyczepy przyssawkowe, do U-rurki nalewamy około 3/4 objętości wody i do niej dodajemy kilka kropel roztworu soli kuchennej (1 łyżeczka na 1 szklankę wody), wkładamy elektrody tak, aby były one zanurzone w solance, zatykamy korkami, całość instalujemy w akwarium z wodą i włączamy wtyczkę do gniazdka kontaktowego.

Grzałki ze spiralą grzejną

Zbudowane są one w ten sposób, że w pojemniku ze szkła lub metalu znajduje się spirala grzejna lub inny opornik, który jest unieruchomiony za pomocą piasku lub gruzu szamotowego. Od opornika odchodzą przewody zakończone wtyczką. Przy uchwycie służącym do zamocowania w akwarium umieszczone są informacje o mocy grzałki (najczęściej spotykane 10—150 W).
Grzałka powinna być umieszczona w akwarium w ten sposób, aby jak największa część obudowy była zanurzona. Wadami takich grzałek są: trudność dobrania grzałki do posiadanego przez nas zbiornika, bardzo mały zakres regulacji temperatury temperaturę można nieco podwyższyć przez odlanie wody z akwarium lub obniżyć przez
zbiorniku o innej objętości. Natomiast zaletami: bezpieczeństwo użycia, trwałość i łatwa reperacja. Lepsza jest grzałka denna, gdyż zapewnia bardziej równomierne rozchodzenie się ciepła.
Całkowicie odpowiada celom akwarystyki połączenie grzałki z termoregulatorem. Termoregulator automatycznie wyłącza dopływ prądu po osiągnięciu uprzednio zaprogramowanej temperatury i ponownie włącza, gdy temperatura opadnie. Urządzenie to jest jednak dość skomplikowane i dlatego nie podajemy tu jego opisu ani schematu. Zainteresowani znajdą je w odpowiedniej literaturze.
Obsługa wszystkich tego typu grzałek jest bardzo prosta. Wystarczy je umieścić w wodzie i włączyć wtyczkę do gniazdka kontaktowego. Należy jednak pamiętać, że pozostawienie włączonej grzałki bez zanurzenia w wodzie grozi jej popsuciem.